Laatst was er weer een zitting van de Wvggz-rechter. De rechter was kortaf aan het begin. Het had als effect dat hij mij in het hoekje drong van mensen van het mindere allooi. Ik vermoed dat de rechter, die de vorige zitting had voorgezeten, hem had gewaarschuwd dat ik mij emotioneel had uitgelaten naar deze rechter toe. Dat ik daarbij de objectiviteit en onafhankelijkheid van de rechter in twijfel had getrokken.

Waarop deze vorige rechter liet blijken dat ik niet goed doorhad dat de rechter wel degelijk onafhankelijk is. Dat wil ik omdraaien. De rechter weet zelf niet wat hij niet weet. Dat komt vanwege de duivel in hem, die de rechter zo vertrouwd is, dat hij niet doorheeft dat hij de waarheid niet ziet. Zo is het gemakkelijk groot geld verdienen.

De rechter zowel als de psychiater zitten in een ivoren toren, verheven boven het eenvoudige gespuis, wat de groep psychiatrisch patiënten is. De rechter van de laatste zitting liet na de uitspraak blijken dat hij en de psychiater behoren tot de groep sociaal gefortuneerden, beiden met een universitaire bul en een bovenmodaal salaris. Mijn noden zijn vergeleken daarbij niet zo belangrijk, want horen bij een ziektebeeld. Van een kokervisie hebben de rechter en psychiater nooit gehoord. Kokervisies kunnen leiden tot een rechterlijke dwaling. Maar het kan pas een rechterlijke dwaling genoemd worden als dit falen van de rechterlijke macht aan de oppervlakte komt. De omstandigheden zijn daar niet gunstig voor, want niemand dwingt de rechter naar zichzelf te kijken. Met als resultaat dat ik met zo’n hernieuwde rechterlijke uitspraak weer eens gestigmatiseerd word. En de psychiatrisch patiënt ziet dit als omstander gebeuren en is machteloos er iets aan te veranderen.

Als je het aan de stok hebt met de rechterlijke macht heb je een moeilijk leven, zei Humberto Tan laatst op tv bij het programma ‘Zomergasten’. De rechterlijke macht tergt mij. Ze doen alsof ik niet van belang ben als ik het niet met hen eens ben. Alsof ik uitontwikkeld ben. Die mening heeft de rechterlijke macht gemeen met de psychiater. Ze weten niet hoezeer ik mij doorontwikkel. Een zogenaamde psychose is niet het einde. Hoera. De medicatie die moet voorkomen dat ik opnieuw in een zogenaamde psychose geraak, maakt mijn leven moeilijk. Daarbij spelen dingen, waar ik hier niet op inga.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: