Over wils(on)bekwaamheid en de ivoren toren van de psychiatrie en de rechtbank.

De psychiater zegt dat ik medicijnen toegediend moet krijgen of zelf moet slikken, omdat ik anders waarschijnlijk weer in psychotisch gedrag verval, iets wat ik zelf niet door heb. De Wvggz-rechter volgt haar hierin met als gevolg een nieuwe zorgmachtiging uitgesproken door deze rechter. Ik vind dit niet kunnen, en wel omdat deze psychiater een slecht mens is. Dat betekent dat deze psychiater patiënten nadelig gaat behandelen, op het moment dat deze mensen die van haar afhankelijk zijn niet doen wat zij wil. Hoe dat er in de praktijk uitziet zal verschillen van patiënt tot patiënt.

Van mij zegt ze dat ik vanwege mijn ziekte geen ziekte-inzicht heb. Dit zou kunnen uitmonden in een rechtelijke uitspraak dat ik wilsonbekwaam ben op het gebied van mijn eigen gezondheid, als ik af mag gaan op wat er de afgelopen zitting over gezegd is. Wat precies de consequenties zijn van zo’n uitspraak weet ik niet, maar ga er maar aan staan. Alleen al van het idee krijg ik een onbehaaglijk gevoel, iets wat de psychiater en de rechter wellicht prima vinden. Ze willen immers mijn gedrag beïnvloeden.

Als wat ik zeg de psychiater ten onrechte in een verkeerd daglicht stel, dan komt dat doordat ik geen normaal gesprek met haar kan voeren. Zij, net zo als elke psychiater die ik ben tegengekomen, la(a)t(en) zich er immers op voorstaan dat ze zich in een ivoren toren bevind(t)(en) ten opzichte van mij. Dit kan ik nuanceren door te zeggen dat deze psychiater tegen mij zei dat de moeilijke periode nu achter de rug is voor mij en betere tijden aanbreken, en zij zich daarmee kameraadschappelijk opstelde. Alleen verschillen wij van mening over de interpretatie van mijn verleden. En ik voel me er nu al ongemakkelijk over worden wat voor onderwerpen ik nu weer moet aansnijden, alleen om het gesprek met haar maar aan de gang te houden. En de psychiater heeft zich wat mij betreft al genoeg met mijn privé-leven bemoeid.

Dat ik mij wat mijn verlangen naar vrijheid betreft kan beroepen op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens lijkt overigens vloeken in de kerk van de rechtbank, wat betreft mijn persoon. Maar ook van een rechtbank krijg ik weinig indrukken. Bevinden zij zich ook in een ivoren toren? Vandaar dat ze zich zo gemakkelijk verhouden met de psychiatrie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: