Wat betreft de psychiater in de centrale opvang kon ik met ontslag gaan. Hij arrangeerde daarom een gesprek met de ambulant psychiater erbij. Maar ik wilde geen afspraak met de ambulant psychiater maken. Net zoals ik ook geen afspraak had gemaakt om centraal te worden opgenomen.

Want ik ben niet ziek, vind ik. Dus bleef ik langer centraal opgenomen. De ambulant psychiater ziet hier psychotische ontregeling in. Het is onrecht geweest dat ik in de centrale opvang van de psychiatrie was opgenomen. Daarom werd ik regelmatig kwaad op psychiatrische medewerkers. De ambulant psychiater noemt dat agressief. Maar ik kwam gewoon voor mezelf op. Ik word veroordeeld voor fouten die ik niet heb begaan. Ik ga dit niet verder uitleggen. Dat wordt dan namelijk weer tegen mij gebruikt.

Ik krijg anti-psychotische medicatie, maar ik word juist ziek van die medicatie. De medicatie wordt gebruikt als medium voor de psychiatrie om vat op mij te krijgen. De psychiatrie gebruikt het verplicht toedienen van medicatie om de wil van de cliënt te buigen of te breken. Ik ben niet de eerste psychiatrische patiënt die de rechter deze waarheid onder ogen brengt. Waarom wordt er de andere kant opgekeken? Dat is een aanfluiting van het recht.

Ik zal, vroeg of laat, de kwade krachten van de psychiatrie overwinnen. Ik verwacht niet dat de laatste opmerking in goede aarde valt bij het behandelteam. Het zij zo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: