De psychiatrie werkt met mensen met het label “psychiatrisch gestoord”. De psychiatrie vindt veelal dat zij lijden aan een chronische ziekte. Dat houdt in dat deze mensen volgens de psychiatrie meestal voor de rest van hun leven medicijnen nodig hebben. Dit voorkomt volgens de psychiatrie dat hun levens door deze ziekte ontregeld raakt.

De psychiatrie kan deze ziekten niet genezen. De psychiatrie kan hoogstens proberen het leven van de psychiatrische patiënten door het verstrekken van medicatie zo draaglijk mogelijk te maken.


Een vrouw met genezende gaven heeft mij ongeveer 27 jaar geleden verteld dat ik genezer ben. Ik heb mijzelf toen ook door haar laten genezen. Later heeft zij mij verteld dat ik mij doordat zij mij genezen heeft ik vanaf dat moment mijzelf kon genezen. Mij is verteld dat ik pas andere mensen ga genezen op het moment dat ik daar rijp voor ben.

Ik had toen niet kunnen vermoeden dat ik ongeveer 11 jaar daarna voor hulp bij de psychiatrie aan zou kloppen. De reden was dat ik te maken kreeg met zware hallucinaties. Dat zou je je zo voor kunnen stellen dat wat gewoonlijk een vaste werkelijkheid is vloeibaar werd. Dit ging gepaard met golven van angst. Ik kon niet voor hulp of overleg aankloppen bij de vrouw die mij had genezen, want zij woonde toen al niet meer in Nederland en het adres waar zij in het buitenland is gaan wonen had ik niet gevraagd.

En dan moet je terwijl de werkelijkheid vloeibaar aanvoelt gaan vertrouwen op de vreemde mensen van de psychiatrie. Ik merkte meteen dat zij de werkelijkheid heel anders duiden dan ik. Het lijkt of het wereldbeeld van de psychiatrie en het wereldbeeld van mij elkaar uitsluiten en dat is ook zo, want hun energie komt heel ergens anders vandaan dan de mijne. Ik ben een gevaar voor hen en zij zijn een gevaar voor mij, zo ervaar ik de ontstane situatie. De psychiatrie zou dit nooit zo zeggen. Die vinden zo’n uitspraak een indicatie voor een psychose. Tegelijk kan ik wel gewoon met hen praten.

De vraag is hoe ik uit deze situatie kom. Het belangrijkste is dat mijn klachten over moeten gaan. Op dit moment heb ik nog wel klachten. Deze klachten zijn op dit moment dat ik regelmatig stemmen hoor. De klachten worden een stuk erger de week nadat ik een depot (injectie) heb gehad. Ik krijg dat depot een keer per vier weken. Dat is voor mij een extra reden om tegen de medicatie te zijn. Maar stoppen kan ik niet zonder toestemming van de psychiatrie, want de rechter heeft de psychiatrie een zorgmachtiging gegeven. De psychiatrie vreest een psychotische ontregeling als ik stop met de medicatie.

Deze inschatting van de psychiatrie kan ik niet geheel invoelen, maar wel begrijpen, want ik heb bij periodes ook veel last van de “negatieve” stemmen. Maar ik hoor ook “positieve” stemmen, die mij altijd helpen. Ik kan me voorstellen dat je mij nu heel vaag vindt worden, maar voor mij is dit heel concreet. Het is niet zo dat ik verdwaal ik een andere werkelijkheid of zo. Ik leef in twee werkelijkheden tegelijk. Precies zoals de vrouw die mij genezen heeft mij ook heeft verteld. Een stabieler persoon dan haar ben ik niet tegengekomen, toch leeft ook zij altijd in twee werkelijkheden tegelijk. Er is zeker reden voor hoop. Dat ervaar ik zo.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: